Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Αριθμός 11 - Jonathan Coe


Ρωσική σαλάτα; Μακεδονική σαλάτα; Μάλλον σαλάτα 11 συστατικών για να ταιριάζει με τον αριθμό 11. Ένα βιβλίο – σαλάτα με άλλα λόγια…
Έχει γίνει της μοδός φαίνεται τελευταία ή εγώ πέφτω σε τέτοια βιβλία… Ξέμπαρκες ιστορίες, σαν διηγήματα ένα πράγμα, κι ένα – δυο κοινά πρόσωπα, άντε και καμιά αράχνη να εμφανίζονται μια στο ένα μια στο άλλο για να δικαιολογούν τον τίτλο του μυθιστορήματος.
Στον «Αριθμό 11» δεν υπάρχει κοινή ιστορία, απλώς υπάρχουν δυο ηρωίδες, η Ρέιτσελ και η Άλισον κι ένας αριθμός που συνήθως κάνουν την εμφάνισή τους σε κάθε ένα από τα πέντε διηγήματα. Όλα τα υλικά – ιδέες ατάκτως ειρημένα κι ανακατωμένα, μα το τελικό αποτέλεσμα είναι μια σαλάτα διόλου γευστική για τον εκλεπτυσμένο ουρανίσκο μου.
Πολιτικά και κοινωνικά σχόλια, έτσι για να τα λέμε, που ώρες – ώρες φαίνονται άσχετα με το όλο εγχείρημα, δίχως συγκεκριμένη συνοχή. Πάρε λίγη τράπεζα τροφίμων, πάρε λίγες κατασκευασμένες ειδήσεις από τον κίτρινο τύπο, πάρε λίγη απομόνωση από τα social media, πάρε λίγες εμμονές, πάρε λίγη πλουτοκρατία και λίγη φτωχολογιά, πάρε μια μαύρη λεσβία ανάπηρη ηρωίδα (και το επαναλαμβάνει ο Κόου και μια εικοσαριά φορές για να το εμπεδώσουμε), πάρε και μια γιγάντια τριχωτή αράχνη με τα μικρά της (όχι ρε φίλε… εδώ σε πρόλαβε η Ρόουλινγκ… λάθος copy paste έκανες…) Όλα επιφανειακά, όλοι σχολιασμοί επιπέδου βρεφονηπιακού σταθμού, ένα ρηχό ανάγνωσμα που ήθελε να φανεί βαθιά πολιτικο-κοινωνικο-στοχαστικό αλλά πέρασε και δεν ακούμπησε…
Το μόνο διήγημα – ιστορία που βρήκα ευφυές και αντάξιο της φήμης του Κόου ήταν «Η επιστροφή» που έχει να κάνει με τα reality… και χάρη σ’αυτό, δεν το καταβαραθρώνω βαθμολογικά να πάρει κάτω από τη βάση…
Δεν θα σχολιάσω το συμβολικόν τέλος... Με ξεπερνά...

Βαθμολογία: 5.5

Υ.Γ. Στα πλαίσια του Readaton 2017 μπαίνει στην κατηγορία ένα βιβλίο με μωβ εξώφυλλο (4/80)

ΑΡΙΘΜΟΣ 11
JONATHAN COE
Μετάφραση: Άλκηστις Τριμπέρη
Εκδόσεις Πόλις, 2016

Σελίδες 528