Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

Τότε που ήταν καλό κορίτσι - Philip Roth


«Καινούριος Ροθ!», ξεφώνισα το έξαλλο σκορόφιδο μόλις είδα το βιβλίο στο ράφι.
«Παλιός Ροθ!», με γείωσε ο βιβλιοπώλης.
«Πόσο παλιός δηλαδή;»
«Μπαγιάτικος… Πενηντάρισε…»
Να λοιπόν που κυκλοφόρησε ένα από τα πρωτόλεια του Ροθ για πρώτη φορά στην ελληνική αγορά, προτού ο Ροθ γίνει ο Ροθ, το τέρας της αμερικάνικης λογοτεχνίας.
Υπόθεσις απλή: Κάπου στις Μεσοδυτικές Πολιτείες των ΗΠΑ (τώρα που είναι αυτές μην με ρωτάτε), η έφηβη Λούσι μεγαλώνει σε μια φαινομενικά νορμάλ οικογένεια, με παππού, γιαγιά, μητέρα – δασκάλα πιάνου κι έναν μέθυσο πατέρα. Λίγα τετράγωνα πιο κάτω, ο Ρόι, μόλις στα είκοσι, βετεράνος πολέμου ψάχνεται με το τι θα κάνει στο μέλλον του. Γνωρίζονται, συνάπτουν σχέση και πίτσι – πίτσι, σούξου – μούξου, ‘έχε μου εμπιστοσύνη’ της λέει ο Ρόι και νάτην η σχέση να γίνεται τόσο στενή, στους δύο τρίτος δεν χωρεί, βρε χωρεί και παραχωρεί και νάτην η Λούσι έγκυος. Πάνε και οι σπουδές, πάνε κι όλα και «σήμερα γάμος γίνεται σε ωραίο περιβόλι» και νάτην η Λούσι μαμά κι ο Ρόι πατέρας. Όμως το end δεν είναι και τόσο happy παρά τα κουφέτα και τα νυφικά γιατί ο Ρόι είναι λίγο στην κοσμάρα του και η Λούσι θέλει να τον κάνει έναν σοβαρό οικογενειάρχη που να τηρεί τις υποχρεώσεις του.
Με το βιβλίο αυτό, ο Ροθ ξεσήκωσε τις τότε φεμινίστριες. Τον είπαν μισογύνη και διάφορα άλλα τέτοια ωραία. Χρόνια μετά, τώρα που το κίνημα ‘κάψτε τα σουτιέν’ έχει μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, φαίνεται πως ο Ροθ κέρδισε στα σημεία. Η απρόβλεπτη εγκυμοσύνη ‘χτυπά’ τα όνειρα της Λούσι, τα δικά της όνειρα χάνονται, εκείνη αναγκάζεται να γίνει εμμονική. Γνήσιος ρεαλισμός, αλήθειες που λέγονται, κι ίσως γι’αυτό δεν μπορούμε να τις δούμε κατάματα. The winner takes it all τραγουδούσαν κάποτε οι Abba, μόνο που η Λούσι παρά το γεγονός πως είχε όλες τις προϋποθέσεις να γίνει winner, μετατρέπεται σε μια πρώτης τάξεως looser. Και δυστυχώς γίνεται και αντιπαθής, ιδίως στις τελευταίες σελίδες μ’εκείνο το λογοδιαρροϊκό ντελίριο της.
Ολίγον καθολικισμός, ολίγον αλκοολισμός, ολίγον σεξ, πολύ «τα κρύβουμε όλα κάτω από το χαλί»…
Καλούτσικον… Προσωπική συμβουλή, εάν δεν έχετε ξαναδιαβάσει Ροθ, μην ξεκινήσετε με το συγκεκριμένο… Τον αδικεί και ίσως να μην αναζητήσετε τα επόμενά του…
7/10 γιατί είναι Ροθ
Υ.Γ. Βρε παιδιά, γιατί τις σημειώσεις τις βάζετε στο τέλος; Ουφ!

ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΛΟ ΚΟΡΙΤΣΙ
Philip Roth
Μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου
Εκδόσεις Πόλις, 2016
Σελίδες 438