Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

Έρως ανίκατε μάσαν - Αύγουστος Κορτώ

Λοιπόν… το κορτώπουλο μου αρέσει… όχι με πατάτες και μουστάρδα στο φούρνο αλλά σε βιβλίο ωγκρατέν, όταν είμαι ξαπλωμένο στο κρεβάτι μου… ενίοτε και διαβάζοντας τις αναρτήσεις του στο fb… αν και τελευταία μ’έχουν κουράσει οι συνεχείς αναφορές του σε φαγητό και μερέντες… οκ, τα εμπεδώσαμε, πάμε παρακάτω…
En tout cas, αυτά είναι προσωπικά, δεν τα σχολιάζω… Πήρα το βιβλίο με μεγάλες προσδοκίες ομολογώ… είχα διαβάσει διάφορα, είχα ακούσει κι από φίλη – αναγνώστρια που εκτιμώ τη γνώμη της ότι κατουρήθηκε στο γέλιο μπροστά στον κόσμο (και που να βρει η καημένη πάνα ακράτειας μες στο καφέ), μ’αρέσει κι εμένα το βιτριολικό του χιούμορ, είπα ‘εδώ είμαστε… επιτέλους θα γελάσει το χειλάκι μας…’. Στο κάτω – κάτω, ευθυμογραφήματα είναι αυτά…
Όμως… δεν ξέρω… δεν… δεν...
Αισθάνθηκα σαν να εκβιάζεται το γέλιο ή το χαμόγελό μου… σαν να πρέπει να γελάσω από υποχρέωση… τα αστεία μου φάνηκαν χοντροκομμένα και μόνο σε ελάχιστα σημεία βρήκα εκείνο το λεπτό έξυπνο χιούμορ που εισχωρεί μέσα σου… Για όσους τον παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια φανατικά, μου φάνηκαν αναμασημένες ιστορίες, όπου όταν δεν μας βγαίνει το γέλιο χώνουμε κι ένα σκατό ή μια κουράδα κι όλα είναι ωραία… Τα αστεία πιότερο επιθεώρηση του Σεφερλή μου θύμισαν παρά αθάνατη ελληνική κωμωδία.
Υπήρχαν μικρά κομμάτια που χαμογέλασα κι ακόμα λιγότερα που γέλασα… όμως ήταν λίγα… γι’αυτό το λόγο τελικά, αντί να το καταβροχθίσω το βιβλίο, το άφησα πάνω στο πλυντήριο στην τουαλέτα κατά την αφόδευση… κάθε σκατό κι ένα κεφάλαιο…
Ως σκορόφιδο λοιπόν, είμαι ίσως λίγο σκληρό… είμαι ίσως λίγο αυστηρό στην κριτική μου… έτσι συνήθως συμβαίνει όταν ο άλλος ανεβάζει τον πήχη ψηλά… όταν επιζητάς το γέλιο και τελικά εκείνο σε προδίδει…
Ίσως πάλι εγώ να είμαι στραβό… όταν χάρισε σε τόσον κόσμο το γέλιο κι εγώ δεν μπόρεσα να γελάσω… πάντως ως skorofido μετά βίας γέλασα…
Για τα δικά μου γούστα, επειδή πρέπει να βάλω κι ένα βαθμό, ένα 6/10 νομίζω πως είναι υπεραρκετό… (κι αυτό γιατί το συγγραφικό του παρελθόν, τον εξιλεώνει...)
ΕΡΩΣ ΑΝΙΚΑΤΕ ΜΑΣΑΝ
Αύγουστος Κορτώ
Εκδόσεις Πατάκη, 2015
Σελίδες 264